تبلیغات
تبلیغات

محه ممه د  ئه وراز(کوردی):

له به ره به یانی 25 خه رمانانی سالی 1348 ی هه تاوی له شاری نه غه ده له ناوچه ی سندوس له دایک بو.ده ورانی سه ره تایی و ناوه ندی له خویندنگایه کانی سه ید قوتب و شه هید محه ممه د رئوف و قازی محه ممه د له نه غه ده ته واو کرد.له سالی 1365-66 هه تاوی دیپلومی زانستی ئابوری و کومه لایه تی وه رگرت.له سالی 1373 هه تاوی له کارناسی وه رزشی (تربیت بدنی )زانستگای ورمی (دانشگاه ادبیات و علوم انسانی)ورگیرا.له سالی 1379 پله ی کارناسی به ده ست هینا.

له سالی 1376 گروپی شاخه وانی قه ندیل بنیاد دینی و له دوایش دا کاری خوی له گروپی شاخه وانی سامره ندی نه غه ده دریژه پیده دا،له کوتایی دا له سالی 1373 گروپی شاخه وانانی نه غه ده ی بو لایه نگرانی وه رزشی شاخه وانی له خوی به میرات به جی هیشت.

سالی 1376 به هاوریتی 6 که س له ئیران سه رکه وتن بو سه ر چیای راکاپوشی به ،به رزای 7788 میتر،ئه مه ئه وه لین سه رکه وتنی ئه وراز بو و بو سه ر لوتکه ی یه کیک له زنجیره چیاکانی هیمالیا .سالی 1377 بوو به یه که م که س له میژووی ئیران و کوردان و که سه ر که وت بو به رزترین چیای رووی زه وی(ئیویریست) و مه دالیای ئه لتونی ورگرت.ئه م مه دالیایه ئه ولین  مه دالیای ئه لتونی ئازه ربایجانی روژئاوا له میژووی وه رزشی ئه م پاریزگایه.دوای ئه و سات له داوی سات گه وره ییئه م کوره کورده ئاشکرا ده بوو:

له سالی 1377 به لگه نامه ی راهینه ری ئاستی 2ی به رف و سه هولی وه رگرت.

له سالی 1378 له پله ی یه که می جیهان له شاخه وانی به ده ست هینا.

سالی 1378 به لگه نامه ی راهینه ری ئاستی 1ی به ده ست هینا

سالی 1381 به بی ئامیری هه ناساندن (کپسول اکسیژن)چیای لوتسه (به رزایی 8516)به زاند و مه دالیای ئالتونی به ده ست هینا.

سالی 1382 به لگه نامه ی پله ی 2ی سه ر که وتن سه ر به ردی به ده ست هینا.(سنگنوردی)

سالی 1382 چیای گاشربرومی 1(تا به رزایی 7900) به زاند و مه دالیای ئه لتونی ئاسیای به ده ست هینا که به داخه وه مردن مه ودای ورگرتنی پی نه دا.

پیاوی ئه وه لی شاخه وانی 78-79-80 هه تاوی له ئیران بو.

راهینه ری گروپی شاخه وانی لاوان و گه وره پیاوانی ئیران.

له خه رمانانی سالی 1382دا کاتیک له گه ل شاخه وانی کوچکردوی کورد موقبیل هونه ر په ژوه  ده یان ویست کیوی گاشربرومی ولاتی پاکستان ببه زینن،که وتنه ژیر ره هیله ی رنووی به فر و دوای چه ن روژ مانه وه له نه خوشخانه ی شه فای پاکیستان ،محه ممه د ئه وراز گیانی له ده ست دا و بو هه میشه دلی له لیدان راوه ستا.گلکوی ئه م شاخه وانه کورده له شاری نه غه ده له بن چیای سولتان یاقوب ه لکه وتوو.


 محمد اوراز( فارسی):

محمد اوراز (1348-1382)کوهنورد کرد ایرانی است. وی نخستین فرد مسلمان صعودکننده به قله اورست (۱۳۷۷است، در این صعود سه ایرانی مسلمان دیگر نیز همراه با او موفق به صعود شدند

زندگینامه

در شامگاه ۲۵ شهریور سال ۱۳۴۸ در شهرستان نقده به دنیا آمد. هنگام تولد وی حاج احمد اوراز دوران حبس را در زندان فلک الافلاک سپری می‌نمود و این آغاز توأمان با درد و رنج دوری از پدر، سرآغاز زندگی بزرگ مرد تاریخ کوهنوردی ایران زمین را رقم زد.

محمد اولین سالهای زندگی را به سبب مشکلات ناشی از دستگیری پدر و سپس تبعید وی به شهرستان کاشمر به دور از زادگاه و در نهایت ناملایمات روزگار به همراه خانواده در آن شهرستان سپری نمود و بعد از سه سال به شهرستان نقده بازگشت.

سال ۱۳۵۵ مصادف بود با شروع دوران تحصیل محمد و او دوران ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان را در شهرستان نقده به اتمام رساند و در سالتحصیلی ۶۵ـ۶۶ موفق به أخذ مدرک دیپلم در رشته اقتصاد وعلوم اجتماعی شد. از سال ۱۳۶۷ الی ۱۳۶۹ وارد دوران خدمت سربازی شد و پس از پایان دوران خدمت سربازی در سال ۱۳۷۳ در رشته کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه ارومیه پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۹ از این دانشگاه فارغ التحصیل شد (با وجود وقفهٔ بسیار به سبب شرکت در اردوهای تیم ملی.

سال ۱۳۶۷ در اولین تجربهٔ پیش از ورود به دنیای حرفه‌ای کوهنوردی گروه قندیل را بنا نهاد و بعد از آن فعالیتهای خویش را در گروه کوهنوردی سامرند شهرستان نقده ادامه داد تا بالاخره در سال ۱۳۷۳ به همراه جمعی از دوستان پیشکسوت این رشته در سطح شهرستان گروه کانون کوهنوردان نقده را تأسیس کرد و آغاز فعالیتهای این گروه را می‌توان سر آغاز ورود محمد به دوران زندگی حرفه‌ای در رشتهٔ کوهنوردی قلمداد نمود. سال ۱۳۷۶برای اولین بار پس از فراخوان فدراسیون کوهنوردی در اردوهای آماده سازی تیم ملی جهت اعزام به قلل گاشربروم ۲ و راکاپوشی در کشور پاکستان شرکت نمود و با نشان دادن توانمندیهای لازم موفق به عضویت در تیم اعزامی به قله راکاپوشی با ارتفاع ۷۷۸۸ گشت. ودر همان سال به اتفاق ۶ نفر از دوستان و اعضاءتیم موفق به صعوداین قله شد و اولین تجربهٔ هیمالیا نوردیش را با موفقیت پشت سر نهاد. سال ۱۳۷۷ را می‌توان نقطه عطف تاریخ زندگی محمد اوراز دانست در این سال وی به همراه سه نفر از اعضاء تیم ملی کوهنوردی ایران توانست به قله اورست بلندترین قله جهان صعود نماید. به این ترتیب وی به عنوان اولین صعود کننده ایرانی قله اورست شناخته شد. بعد از صعود به قله اورست هر روز برگ زرین دیگری بر افتخارات این قهرمان نامی اضافه شد و هر قدمی را که پشت سر می‌نهاد پله‌ای بود در جهت رشد و تعالی وآشکار شدن هر چه بیشتر توانمندیهای ذاتی بزرگمرد کوهنوردی ایران زمین و به طبع آن در جهت رشد و تعالی ایران عزیز.

و بالاخره در سال ۱۳۸۲، هنگام صعود به قله گاشبروم ۱ در پاکستان، محمد اوراز به همراه مقبل هنر پژوه بر اثر سقوط بهمن سقوط می‌کنند مقبل هنر پژوه سالم ماند ولی محمد اوراز پس از انتقال به بیمارستان شفا در اسلام آباد پاکستان در گذشت

اصالت

محمد اوراز بزرگمردی ایرانی بود و در شهریور ۱۳۴۸ در شهرستان نقده (سندووس) از شهرهای آذربایجان غربی از پدری کرد ومادری آذری دیده به جهان گشود. وی همواره خود را یک ایرانی معرفی کرده و خاطرش از اینکه او را صرفاً یک کرد و یا صرفاً یک آذری به حساب بیاورند آزرده می‌شد. روح بلند پروازش همیشه شاد و یادش در دلها ماندگار باد.

مدارک کسب شده و قلل فتح شده

·         دوران تحصیل راهنمایی در مدرسه سید قطب و شهید محمد رئوف وقاضی محمد.

·         دیپلم رشته اقتصاد اجتماعی فارغ التحصیل خرداد ۱۳۶۶

·         سال ۱۳۷۹ أخذ گواهینامه رشته کارشناسی تربیت بدنی محض (دانشگاه ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه

·         سال ۱۳۷۶ کسب مقام اول آسیا در صعود به قله راکاپوشی

·         فتح قله اورست در سال ۱۳۷۷ (مقام طلای جهان) ارتفاع ۸۸۷۸متر

·         سال ۱۳۷۹ أخذ گواهینامه دوره مربیگری درجه ۲ یخ و برف

·         سال ۱۳۷۸ کسب مقام اول جهانی در رشته کوهنوردی

·         سال ۱۳۷۸ صعود به قله چوایو (ارتفاع ۸۲۰۱متر ـ مدال نقره جهان)

·         کسب مربیگری درجه ۱ سال ۱۳۷۸

·         فتح قله شیشاپانگما به ارتفاع ۸۰۱۲ متر سال ۱۳۷۸

·         کسب دو دیپلم از فرانسه (جولا و آگوست ۱۹۹۹)

·         فتح قله ماکالو به سال ۱۳۸۰ بدون ماسک اکسیژن مقام طلای جهان

·         سال ۱۳۸۱ فتح قله لوتسه بدون استفاده از ماسک اکسیژن به ارتفاع ۸۵۱۶ متر (مدال طلای جهان)

·         سپتامبر ۲۰۰۱ صعود به قله آرارات در معیت تیم پیشکسوتان

·         سال ۱۳۸۱ انتخاب به سمت امور اجرایی فدراسیون کوهنوردی

·         سال ۱۳۸۲ أخذ گواهینامه مربیگری درجه ۲ سنگنوردی

·         صعود به قله گاشربروم یک تا ارتفاع ۷۹۰۰ متر مقام طلای آسیا

·         مرد سال کوهنوردی در سال‌های ۷۸-۷۹-۸۰

·         مربیگری تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان

·         دارنده اولین مدال طلای تاریخ ورزش آذربایجان غربی

·         فتح قله مون بلان بلندترین قله رشته کوه آلپ در سال ۱۳۷۸

.....................................................................................

 

.................................................................................................................................

 Mohammad Oraz

Mohammad Oraz (Kurdish: Mihemed Ewraz), (Persian: محمد اوراز ‎), born 1969 in NaghadehIran – died September 6, 2003, IslamabadPakistan) was an Iranian Kurd mountain climber. He was the second Iranian[1] climber to conquer Mount Everest on 1998. The first Iranian is Iranian-American climber Hooman Aprin who stood on top of Everest oct.5, 1990.

Biography

He was born in Naghadeh, in 1969, in West AzerbaijanIran. He graduated from Urmia University with a BS degree in 2000. During Rory Stewart's walk across Iran, Oraz accompanied the explorer for three months. He died during an attempt to ascend Mount Gasherbrum I in 2003. He and his colleague (Moqbel Honarpajouh) dropped after an avalanche. After they were transferred to Shafa Hospital in Islamabad, his colleague survived but he died 20 days later.

Successful ascents

His successful international ascents:

·         1998, Rakapushi, Pakistan.

·         1998, Everest, Nepal.

·         2000, Cho Oyu, Nepal, without oxygen capsule.

·         2000, Shishapangma, Nepal, without oxygen capsule.

·         2001, Makalu, Nepal, without oxygen capsule.

·         2001, Ararat, Turkey.

·         2002, Lhotse, Nepal, without oxygen capsule.

·         2003, up to 7900m of Gasherbrum I, Pakistan.

 

 

 ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 

 زندگینامه مقبل هنرپژوه(فارسی):

 

در روز 10 تیر 1362 در شهرستان بوکان از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی دیده به جهان گشود. پدری بازنشسته و مادری خانه‌دار، دو خواهر و یک برادر بزرگتر از خود، خانواده‌ی او را تشکیل می‌دهند. تحصیلات ابتدایی تا پایان متوسطه‌ را در بوکان به پایان رساند. در سال 1380 در رشته الکترونیک (فنی و حرفه‌ای) هنرستان شهید مفتح دیپلم گرفت و در همان سال در رشته الکترونیک دانشگاه ارومیه پذیرفته‌شد که بعد از 3 ترم به‌علت عضویت در تیم ملی و شرکت در برنامه‌های دو ماهه صعودها از دانشگاه اخراج گردید. مجددا درسال1383 در رشته‌ی کارشناسی تربیت‌بدنی دانشگاه آزاد ارومیه پذیرفته‌شد و ادامه تحصیل داد. از همان دوران کودکی و نوجوانی ذوق هنری خاصی داشت، به طراحی و معرق‌کاری خیلی علاقه‌مند بود و در این دو رشته چند دوره آموزشی را گذراند و کارهای زیبایی از خود ارائه داد. در سن 11 سالگی ورزشهای رزمی (تکواندو و کونگ فو) را شروع نمود. ولی چون با طبع بلند و لطیفش همخوانی نداشت، بعد از 2 سال آن‌را رها کرد. از کودکی به طبیعت و کوهستان علاقه‌ا‌ی وافر داشت. پس از اولین باری که به کوه رفت احساس کرد که کوهنوردی رشته‌ای است که می‌تواند نیازهای جسمی و روحی‌اش را ارضا کند. او عاشق دیوانه‌وار کوه بود و این عشق تمام سختی‌‌ها را برای او به لذت تبدیل می‌کرد. عاشق موسیقی فولکلور نیز بود . از سال1377 در فخریکای مهاباد با گروه سامرند نقده آشنا شد. کسی در این راه مشوق وی نبود، عشق به طبیعت بیشترین انگیزه را در او ایجاد کرد. در ابتدا از همان کوه‌های نزدیک محل زندگی ازجمله: برده‌زرد، طرغه و بیژنگ‌بسر شروع به فعالیت نمود. با آشنایی و تجربه بیشتر و تهیه وسایل کوهنوردی وی به قله‌های دیگر ایران از جمله دماوند، سبلان، علم‌کوه، الوند، قندیل، دنا، اشتران‌کوه، چهل‌چشمه و... صعود کرد. وی با شرکت در کلاس‌های آموزش کوهنوردی و سنگنوردی بر تجربیات خود می‌افزود. از سال 1379 در اردوهای تیم ملی شرکت‌نمود و عزمش را جزم کرد که به تیم ملی راه پیداکند. در همان سال با بزرگ‌کوهنورد ایران زمین و استادش "محمد اوراز" آشنا گردید. در سال1380 به عضویت تیم ملی برای صعود به قله 8516 متری لوتسه در کشور نپال انتخاب گردید که در بهار 1381 موفق به فتح قله شد و عنوان جوان‌ترین فاتح لوتسه در جهان را به خود اختصاص داد و مدال‌ طلای‌جهان را از آن خود کرد. در سال1382 نیز جزء تیم‌ملی، همراه‌بانوان برای صعود به اورست انتخاب‌شد که به‌علت مشکلات مالی فدراسیون، این برنامه اجرانشد و تیم در تیرماه همان‌سال برای فتح قله‌ی گاشربروم 1 به ارتفاع 8068 متری عازم پاکستان گردید. که متاسفانه در زمان صعود به قله همراه محمد اوراز از ارتفاع 7900 متری به‌علت ریزش بهمن حدود 600 متر به پایین سقوط کردند و منجر به فوت قهرمان نامدار جهان محمد اوراز گردید و مقبل به‌شدت مصدوم شد. در آن سال نیز مدال طلای آسیا را از آن خود کرد. در سال1383 پس از بهبودی و بدست آوردن سلامتی، مجدداً در قالب تیم ملی عازم پاکستان شد. برای فتح قله 7027 متری اسپانتیک که در تابستان همان سال افتخاری دیگر برای این مرز و بوم به ارمغان آورد و مدال برنز آسیا را گرفت. در همان سال به‌عنوان سرپرست تیم جوانان، قله‌ی‌ آرارات در کشور ترکیه را فتح نمودند. در تابستان1384 برای اولین بار غار "کونه‌کوتر" قلایچی در حومه بوکان را با عمق تقریبا 98 متر شناسایی نمود. در فصل پاییز همان سال با عده‌ای از کوهنوردان سنندجی، نقده‌ای و مهابادی تلاش برای گشایش مسیر بر روی دیواره 600 متری قندیل را کار کردند که این کار ناتمام ماند. در سال 1386 در ترکیب تیم ملی اعزامی به قله برودپیک به ارتفاع 8047 متری مجدداً عازم پاکستان گردید که متاسفانه به‌علت تمام شدن فصل صعود و بدی شرایط آب و هوا فقط توانستند تا ارتفاع7100 متری صعود کنند. او همچنین در شهرستانهای بوکان، مهاباد، سقز، دیواندره، پیرانشهر، اشنویه‌و... کلاسهای آموزش کوهنوردی و برف و یخ  برای کوهنوردان تشکیل می‌داد.

 

 وی دارای مدرک مربیگری کوهپیمایی، برف و یخ و سنگ‌نوردی بود. تا اینکه در 15 آبان ماه 1386 در کوه برده‌زرد بوکان حین انجام تمرینات سنگ‌نوردی سقوط کرده و پس از 9 روز بسر بردن در حالت کما، در بامداد‌24 آبان ماه چشم از جهان هستی فرو بست. پیکر پاک مقبل هنرپژوه بر بالای بلندای کوه برده‌زرد بوکان (محل سقوط) دفن گردید تا برای همیشه چراغ راهنمایی باشد برای کوهنوردانی که عاشق کوهستان، طبیعت و کوهنوردی هستند.

............................................................................................................................................

موقبیل ھونەرپەژووه(کوردی):

 لە ساڵی ١٩٨٣ (پووشپەڕی ١٣۶٢) لە شارستانی بۆکان ھاتە دونیا. لە ساڵی ١٩٩٨ واتە (١٣٧٧) لە سەر شاخەکانی بەردەزەرد و تەرەغە و کێوەکانی دەوروبەری بۆکان دەستی بە چالاکیی خۆی لە بواری وەرزشی شاخەوانی کرد. ھەر لە تەمەنی مێرمنداڵیدا توانی بچێتە سەر لووتکەی زۆربەی شاخە بەرزەکانی وڵاتی ئێران، لەوانە: دەماوەند، سەبەلان، عەلەم کووھ و چەندین شاخی بەرزی دیکە.

موقبیل لەگەڵ موحەمەد ئەوراز

ئاشنابوونی موقبیل ھونەرپەژووە لە گەڵ شاخەوانی کورد محەمەد ئەوراز دەستپێکێکی دیکە بوو، بۆی. بەو شێوەیەی کە ھێشتا تەمەنی ١٨ ساڵیی تەواو نەکردبوو، لە ساڵی ٢٠٠١ بووە ئەندامی یانەی نەتەوەیی شاخەوانی وڵاتی ئێران.

موقبیل ھونەرپەژووە ساڵی ٢٠٠٣ لەگەڵ محەمەد ئەوراز کە خاوەنی چەندین مەدالیای گرینگی جیھانی بوو، ھەروەھا گەلێک بڕوانامەی پسپۆرانە و شانازی گەورەی بەدەستھێنابوو، لە میانەی بەرنامەی سەرکەوتن بۆ لووتکەی "گاشێربرۆمی یەک" بە بەرزایی (٨٠۶٨ مەتر) لە ھیمالیای وڵاتی پاکستان کە یازدەیەمین لووتەکەی بەرزی جیھانە، لە بەرزایی ٧٩٠٠ مەتری لە مەودایەک کە تەنیا ١۶٠ مەتریان بۆ لووتکە مابوو، بە ھۆی ھاتنە خوارێی باڕنی بەفر ھەتا بەرزایی ٧٣٠٠ مەتری کەوتنە خوارێی و ھەر دووکیان بە سەختی بریندار بوون.

لەم بەرنامەیەدا محەمەد ئەوراز کاپیتانی یانەی نەتەوەیی شاخەوانی ئێران بوو، موقبیل شاخەوانی ھاوڕێی و ھاوتەنافی ئەو بوو. محەمەد ئەوراز ٢٠ رۆژ دوای ئەم کارەساتە لە نەخۆشخانەی شەفا لە شاری ئیسلام ئاباد لە وڵاتی پاکستان کۆچی دوایی کرد. پاشان تەرمەکەی ھێنرایەوە بۆ ئێران و لە سەر کێوی سوڵتان یەعقووب لە شاری نەغەدە بە خاک سپێردرا.

چالاکییەکان

موقبیل لە ساڵی ٢٠٠٢ لەگەڵ یانەی نەتەوەیی شاخەوانی ئێران چووە سەر لووتکەی شاخی لۆتسە بە بەرزایی (٨۵١۶ مەتر) کە چوارەمین لووتکەی بەرزی جیھانە لە ھیمالیای وڵاتی نیپال. موقبیل لە لایەنی رێژەی تەمەنەوە وەکوو گەنجترین شاخەوانێک کە چۆتە سەر ئەم لووتکەیە ریکۆردێکی تازەی لە ئاستی جیھاندا بە ناوی خۆی تۆمار کرد و نازناوی لاوترین شاخەوانی فاتحی لۆتسەی لە جیھاندا پێبەخشر

موقبیل ھاوینی ساڵی ٢٠٠۴ لە وڵاتی پاکستان دوای ھەوڵدان بۆ سەرکەوتن بە سەر لووتکەی بەرزی شاخی "دیران پیک" بە بەرزایی ٧٢۶٠ مەتر، دوای یەک مانگ چالاکی بە سەر لووتکەی شاخی "ئیسپانتیک" بە بەرزایی ٧٠٣۵ مەتر سەرکەوت. ھەروەھا ساڵی ٢٠٠۵ وەکوو راھێنەری یانەی شاخەوانی لاوانی وڵاتی ئێران چیای ئاراراتی لە وڵاتی تورکیا فەتح کرد.

ھاوینی ساڵی ٢٠٠٧ لە پۆستی راوێژکاری سەرپەرشتیاری یانەی نەتەوەیی شاخەوانی ئێران بە مەبەستی سەرکەوتن بە سەر لووتکەی "برۆدپیک" چوونە وڵاتی پاکستان کە دوای دوو مانگ ھەوڵ و چالاکیی تا بەرزایی ٧١٠٠ مەتری ئەم شاخە سەرکەوتن، بەڵام بارودۆخی نالەباری کەش و ھەوا بووە ھۆی ئەوەی کە یانەکە تا لووتکە سەرنەکەوێت.

راھێنەری

موقبیل ھونەرپەژووە خاوەنی دوو بڕوانامەی راھێنەری "شاخەوانی" و "سەھۆڵ و بەفر" بوو. بۆ ماوەی چەندین ساڵ ئەندامی فەرمی گروپی شاخەوانی سامرەندی شاری نەغەدە بوو. ھەروەھا لە مانگی رەزبەری ٢٠٠٧ وەکوو سەرپەرشتیاری ئەم گروپە ھەڵبژێردرا. ئەو لە شارەکانی: مەھاباد، بۆکان، دیواندەرە، سەقز، پیرانشار و شنۆ چەندین خولی فێرکاری لە بوارەکانی "شاخەوانی" و "سەھۆڵ و بەفر" بۆ شاخەوانانی ئەم شارانە بەڕێوەبرد. بێجگە لەمانەش لە ساڵانی کۆتایی تەمەنی‌دا وەکوو کاری شاخەوانی و سەخرەوانی لە گەڵ گروپەکانی شاخەوانی شارەکانی: بۆکان و مەھاباد و نەغەدە کار و چالاکی دەکرد.

کۆچی دوایی

موقبیل ھونەرپەژووە کە خاوەنی نازناوی گەنجترین شاخەوانی جیھان و ئەندام و راھێنەر و کاپیتانی یانەی نەتەوەیی شاخەوانی وڵاتی ئێران بوو، لە کاتژمێر ۵ی ئێوارەی رۆژی سێشەممە ۶ی تشرینی دووەمی ٢٠٠٧بەرامبەر بە ١۵ی خەزەڵوەری ١٣٨۶ لە سەر دیوارەی شاخی 

 

+ نوشته شده توسط Milad1376 در دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۹۴ ساعت ۱۰:۱۹ قبل از ظهر، ۱۵۷ بازدید ، بدون دیدگاه
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha